BLOG: ZIN IN …. Zingeving in de media

Heb jij weleens zonder passie je werk gedaan?

In de Gooi- en Eemlander van zaterdag 9 december wordt in de bijlage Werken een artikel gewijd aan een 42-jarige inwoner van Beverwijk die zijn werk als beleidsmedewerker bij de Universiteit van Amsterdam verruild voor het dagelijks bakken van brood. Naast Frankrijk was brood al jaren een passie voor deze man. Op traditionele wijze bakken van traditioneel Frans zuurdesembrood deed hem zelfs het salaris van de universiteitsfunctie vergeten.

Heb je ook zo genoten van de uitzending van het televisieprogramma Maestro? In de uitzending van zondagavond dirigeerden de drie laatst overgebleven deelnemers met zoveel passie dat het vanzelf leek te gaan.

Mihaly Csikszenthalyi schreef nog voor de millenniumwisseling het boek Flow, de psychologie van de optimale ervaring. Om het begrip Flow uit te leggen citeert de schrijver Victor Frankl in ‘Man’s search for meaning’. “Richt u niet op succes. Hoe meer u zich daarop richt en het tot doelwit maakt, des te meer zult u het missen. Want net als geluk kan succes niet worden nagejaagd; het moet ontstaan. Als het onbedoelde neveneffect van de persoonlijke toewijding aan een weg die groter is dan onszelf.”

Het advies van de schrijver met de onuitsprekelijke naam: kies dus een hobby uit die moeilijk is en de moeite waard. Mijn aanvulling: grote kans dat het uitoefenen ervan je zoveel flow oplevert dat je deze passie gaat toepassen in je dagelijks werk. Niet om er succes mee te hebben of een groot salaris mee te verdienen maar om er dagelijks voldoening in te vinden en passie. Zoals bij het bakken van een zuurdesembrood. Het heeft wel veel tijd nodig om te rijzen. Tijd om te genieten van je passie!

Zoek je een luisterend oor voor jouw verhaal? www.stapperenco.nl

 Al geknuffeld vanmorgen?

 Zin in de krant

Ieder weekend kies ik uit de krant een zin. Deze combineer met iets wat ik heb gehoord of gelezen.

Mijn zin uit de krant: de moeder van de omhelzing.

Voor de dertigste keer was Knuffelgoeroe Amma in Nederland, de moeder van de omhelzing.

Om je er een voorstelling van te kunnen maken: ‘duizenden mensen kwamen naar Houten en stonden urenlang in de rij om een omhelzing te krijgen van Amma. Mahatma (grote ziel) Amma wil een moeder zijn van de wereld. Een vrouw die voor het eerst aanwezig is bij de bijeenkomst vertelt dat de omhelzing haar diep raakte’.

Het is meer dan tien jaar geleden dat ik samen met een collega een school in Zoetermeer binnenliep voor een afspraak met een docent. Met moeite baanden we ons een weg tussen de massa leerlingen door die er rondliepen tijdens de pauze. Midden tussen hen stond een jongen van een jaar of vijftien die naar me toe liep en me, zonder zichtbare aanwijzing, omhelsde. Mijn eerste reactie was een beetje gegeneerd lachen naar mijn collega. Toch was ik er door geraakt. Het deed me goed om zomaar uit het niets een knuffel te krijgen.

Dr. David Servan-Schreiber is in 2011 op 50 jarige leeftijd overleden. Hij liet een paar waardevolle boeken achter. Eén daarvan is ‘Uw brein als medicijn’. Volgens deze Franse arts zijn er doeltreffende methoden om het emotionele brein te genezen. Eén daarvan is emotionele communicatie. “Genegenheid en erkenning krijgen is van levensbelang voor mensen. Het effect van een omhelzing van je moeder, je kind of van je geliefde herken je waarschijnlijk wel.” Servan-Schreiber voegt eraan toe; “de sleutel tot ons emotionele brein is niet alleen te vinden in de liefde van onze partner, maar ook in de kwaliteit van al onze affectieve relaties.”

Dus wanneer je moeder, je kind of je geliefde niet beschikbaar is, deel dan aan een willekeurige voorbijganger een knuffel uit. En als dat nog een stapje te ver voor je gaat, knuffel dan je hond, kat of je paard.

Zij zullen niet tegenstribbelen.

Zoek je een luisterend oor voor jouw verhaal? www.stapperenco.nl

Zin in de krant!

Ieder weekend kies ik een zin uit een krant. Deze combineer ik met iets wat ik elders gelezen heb.

Heb jij al een labeltje?

De krant kan me dit weekend maar matig boeien. Gelukkig komt er maandag weer één.  Deze keer niet in de brievenbus; maar doordeweeks lees ik Trouw op de PC.

Mijn zin van de week: Eén op de vier Nederlanders heeft een hersenaandoening.

Schrikbarend veel Nederlanders hebben een hersenafwijking. Hoewel ook psychische stoornissen daarin zijn meegerekend schrik ik van het hoge aantal mensen dat hieronder lijdt. Een paar wetenswaardigheden uit het artikel: er vallen meer vrouwen in de groep dan mannen. De kosten en de sociale gevolgen zijn groot. Dat is dan ook de reden dat de Hersenstichting met een campagne laten zien wat de impact van een hersenaandoening is.

Lang geleden werkte ik als psychologisch assistent op een school voor Speciaal onderwijs. Een van mijn taken was het afnemen van testen bij kinderen. Ik kon er moeite mee om hen van een soort stempeltje te voorzien; gediagnosticeerd als ADHD-er of PDD-Nos of welke andere stoornis dan ook. Voor het kind en voor de ouders was het vaak een opluchting om te weten welke naam er gegeven wordt aan gedrag wat voor henzelf en voor anderen onbegrijpelijk is.

Door zelfonderzoek en -ontwikkeling kun je jouw eigen gebruiksaanwijzing leren kennen. Ook wanneer je gedrag niet vreemd lijkt.

Maak er een labeltje van.

Handig voor jezelf.

En voor anderen.

Zoek je een luisterend oor voor jouw verhaal? www.stapperenco.nl

 

Ieder weekend kies ik een zin uit een krant en combineer ik deze zin met iets wat ik gelezen heb.

Kom jij weleens tijd te kort?

Mijn zin van de week: Een vent die schoenen maakt. 

Jan Jansen werd de crazy schoenmaker genoemd.  Een selectie uit zijn talloze ontwerpen waren te zien in het Stedelijk en in het Rijksmuseum.

Wat mij treft in het artikel over Jan Jansen is de zin: ‘’Ik kom altijd tijd tekort’.

In het artikel ‘Een vent die schoenen maakt’ in de Gooi- en Eemlander van zaterdag vertelt de zesenzeventig jarige Jansen over zijn werk als creatief ondernemer en ambachtsman. Jansen, die zich bevind op het snijvlak van kunst en ambacht krijgt het steeds drukker met ‘ontwerpprojecten’ in het buitenland.

Net als Joke Hermsen heeft tijd me altijd gefascineerd. Zij gebruikte het inzicht dat Henri Bergson haar gaf in tijdsbeleving door twee begrippen van tijd te verwoorden. De kloktijd wordt volgens Bergson gemeten alsof het een rechte lijn is, waarop tijdseenheden als gelijke en van elkaar gescheiden streepjes op een meetlat staan. Hij ervaarde dat de ene minuut – of het ene uur – zich van een andere kan onderscheiden. Deze beleving wordt aangeduid met het begrip Chronos.

Het begrip Kairos dat tegenover Chronos staat, beschrijft het juiste moment om iets te doen. Alsof de tijd wegvalt, wanneer je een creatieve ingeving hebt of een goed idee.

Als je deze begrippen afzet tegen het leven van Jansen is hij in lineaire tijd 76 jaar oud, maar zal hij in zijn beleving, gezien zijn talloze creatieve prestaties, veel ouder zijn…

Of juist jonger?

 

http://digikrant.gooieneemlander.nl/data/22150/reader/reader.html?t=1511101235319#!preferred/0/package/22150/pub/1680538/page/8

www.literairnederland.nl/joke-hermsen-schreef-essay-maand-van-de-spiritualiteit/

 

Ken jij je grenzen?

Mijn zin van de week: Waarom wachten? (Gooi- en Eemlander maandag 13 november)

Op maandagmorgen haast ik me na het opstaan naar de brievenbus om de krant te pakken. Ik ben fan van de column van René Diekstra.

Vandaag schrijft hij over sociale beïnvloeding; onze neiging om bij het kiezen van gedrag ons te oriënteren op en te laten beïnvloeden door het gedrag van anderen.

De uitleg van het begrip gebruikt Diekstra als opstapje naar een verklaring voor het gedrag in de MeToo actualiteit. Ik zou een andere afslag willen nemen die gaat over grenzen stellen in het werk.

Veel van mijn oud collega’s hebben het zwaar in het onderwijs. Net als in de zorgsector zijn er veel klachten voor wegens te grote werkdruk, soms met burn out als gevolg. Dat de leerlingen veel van je eisen kun je gewoon vinden, maar niet dat je over grenzen gaat bij de alle eisen van je ‘baas’ en de wensen van ouders.

Dr. Nick Blaser is psychiater en psychotherapeut. In zijn boek “Zo ben ik…en jij bent anders.” pleit hij voor het beter bewaken van grenzen. Een oefening om zijn lezers bewust te maken van grensoverschrijdend gedrag gaat als volgt: vraag jezelf tien keer per dag af hoe het met je gaat, wat je op dat moment voelt en welk lichaamsgevoel je daarbij waarneemt.

Door deze oefening dagelijks te doen, word je je bewust van je gevoelens. Deze gevoelens onder ogen zien en te accepteren is een eerste stap tot het aangeven van je grenzen.

Zeer waarschijnlijk zul je de oefening niet doen wegens te grote werkdruk.

Is het iets om te oefenen in met je leerlingen?

Je kunt het (ze) niet jong genoeg leren.

Weleens liefdesverdriet gehad?

Wekelijks kiest Joke Stapper van Stapper&CO een zin uit de krant. Haar wekelijkse blog ontstaat door te reflecteren op deze zin.

Mijn zin van de week: “samensmelten klinkt mooier dan het is”.

Aan het woord is Jan Drost, liefdesfilosoof. Ondanks zijn kennis over de liefde wist hij zijn eigen relatie niet heel te houden. In bijlage Tijd (Trouw zaterdag 4 november) deelt hij in 10 lessen zijn kennis met de lezer. Met les 1 ‘duik onder in je liefdesverdriet’ pleit hij voor het volledig ondergaan van je emoties. Hoewel ik vroeger leerde dat je vooral flink moest zijn en je met het onderdrukken van je gevoelens hoge punten scoorde, adviseer ik anderen volledig in de emotie te blijven en deze te ondergaan.

Marinus Knoope is bekend van de Creatiespiraal. Na deze bestseller schreef hij in de Ontknooping dat negatieve emoties in feite gezonde prikkels zijn, die als je ze toelaat, juist die kracht blijken te bevatten die je juist op dat moment nodig hebt. Bij depressie adviseert hij om in de leegte te stappen. Daar ontmoet je de zin van het bestaan.

Dus bij liefdesverdriet mag je je wentelen in het verdriet en als je diep in de put aangekomen bent, vind je jezelf terug.

Een nieuwe versie van jezelf; ouder en wijzer dan je was.

Maar ook gelukkiger.

Ben jij ook een bezielde breier?

Joke Stapper van Stapper&CO kiest wekelijks een zin uit het nieuws. Aan de hand van deze zin ontstaat haar blog.

Mijn zin van de week: zeer bezielde sjaal

Het is maandagochtend wanneer ik me in mijn bedje nestel om de bijlage van de weekendkrant te lezen. Ik heb een uurtje extra door de invoering van de wintertijd. O, wat geniet ik weer van mijn krant. Letter en Geest (Trouwzaterdag 28 oktober) zorgt ervoor dat ik flink wakker word van de artikel: ‘wees liever onverschillig dan empathisch’; een oproep om onverschilliger te worden. In stilte ben ik reageer ik verontwaardigd. Juist die verontwaardiging wordt geduid door de schrijver. Oei, dat slaat ook op mij.

https://www.trouw.nl/samenleving/wees-liever-onverschillig-dan-empathisch~add60170/

In een volgend artikel: een mooi interview met een arts die door haar werk krassen op haar ziel kreeg, maar misschien wel daardoor heel menselijk bleef.

Dan arriveer ik op pagina 36 bij Marjolein van Heemstra’s column ‘tussen baby en barricade’. Zij vertelt over de sjaal die zij heeft laten breien, onder invloed van haar kennis van William Morris’ overtuiging: “Voor hem had handarbeid een bijna heilige status omdat hij geloofde dat met de juiste toewijding werk en leven samenvallen in het maakproces”. In de winter bestelt ze een sjaal voor haar zoontje, pas veel later haalt ze de bestelde sjaal op, net op tijd voor de volgende winterkou.

https://www.trouw.nl/samenleving/de-levenslessen-van-gynaecoloog-mieke-kerkhof-elke-arts-heeft-krassen-op-z-n-ziel-~a9528514/

Als ik de krant uitgelezen terzijde schuif, valt mijn oog op een artikel over een breimachine-breister. Ik lees het artikelvertrek naar de zolder, zoek restanten garen op en installeer me achter mijn oude breimachine.

Nu weet ik wat ik binnenkort ga doen: bezield breien.

Doe je mee?

Zoek je een luisterend oor voor jouw verhaal? www.stapperenco.nl

Anders dan jij?

Joke Stapper van Stapper&CO kiest wekelijks een zin uit het nieuws. Aan de hand van deze zin ontstaat haar blog.

Mijn zin van de week: Binnenhof is bekend terrein voor de meesten (Trouw zaterdag 21 oktober).

De Trouw van zaterdag wijdt maar liefst vier pagina’s aan het nieuwe kabinet. Drie vicepremiers benoemde Rutte voor het nieuwe kabinet, twaalf ministers en acht staatssecretarissen.

Ik kan het niet laten om me direct op de foto’s te ‘storten’, de namen te scannen en bijschriften te lezen. Wie zijn er bekend voor me, waar ken ik ze van en van wie heb ik nog nooit gehoord?

Over elke nieuwe bewindspersoon worden gegevens vermeld: woonplaats, studie, werkervaring, huissituatie, hobby, nevenfunctie, sterke en zwakke punt en tenslotte de categorie ‘wist ik niet’, die soms leuke ‘weetjes’ opleveren. Hoeveel van de nieuwe bewindspersonen ken jij?

Dirk de Wachter, psychiater en relatie begeleider uit België heeft een mooi boekje geschreven over de Liefde. Naast zijn eigen (wijze) teksten citeert hij uit werk van anderen. Volgens Levinas, een Frans-Joodse filosoof kunnen we een ander niet kennen. Dat geldt niet alleen voor de ander die heel dicht bij je staat maar voor elke ander. Emmanuel Levinas: “we moeten de ander als radicaal anders zien. Er kan nooit iets definitiefs over de ander gezegd worden.

Dus wanneer jij, na het leven van krant vanavond onder het eten vertelt dat je een aantal bewindslieden al kent denk dan eens goed na wat je verwacht van die 23 anderen,

die zonder twijfel heel anders zijn dan jij.

Misschien ook anders dan wat jij gehoopt had.

 

https://www.trouw.nl/democratie/de-lijst-is-compleet-dit-zijn-alle-namen-van-kabinet-rutte-iii~a3c03463/

https://www.filosofie.nl/emmanuel-levinas.html

Zoek je een luisterend oor voor jouw verhaal? www.stapperenco.nl

Leef jij in het hier en nu?

Joke Stapper van Stapper&CO kiest wekelijks een zin uit het nieuws. Aan de hand van deze zin ontstaat haar blog.

De zin van de week: Vooruitgenieten (strip van Anton Dingeman)

Zaterdagmorgen tijdens het ontbijt valt mijn oog op de strip op pagina 2 van de Trouw. Eigenlijk hou ik niet van strips, maar deze is

geweldig. Anton Dingeman leert ons: ‘vooruitgenieten is handig’.

Tijdens mijn rondje hardlopen dat langs ’t Hemeltje’ (leuke naam in deze context) gaat overdenk ik de inhoud van de strip. Tekenend verbeeldt Dingeman hoe we dromen over de volgende vakantie en over belevenissen die we hopelijk tegemoet kunnen zien. Het laatste plaatje toont een verheugde mevrouw die opgehaald wordt voor haar laatste reis. Ook zij reageert verheugd (sic).

Leef jij in het hier en nu?

Zijn wij allen niet steeds bezig met denken over verleden en toekomst in plaats van ‘aanwezig’ te zijn in het heden? Ik denk veel en vaak na over het verleden, maar het moment zelf wordt vaker achteraf dan op het moment zelf beleefd.

Dat geldt zelfs voor mijn rondje hardlopen. Meestal loop ik samen met samen met vriendin/buurvrouw. We nemen dan samen de week door. Soms loop ik alleen. Dat vind ik niet zo leuk. Achteraf kan ik er wel van genieten “Zo dat heb ik toch maar even gedaan”. Ik zie het vooral als investering op lange termijn, onder het motto dat het goed voor me is.

Amerikaans schrijver Eckhart Tolle pleit voor een leven in het hier en u. In zijn boek ‘De kracht van het nu’ leert hij ons zelf te bevrijden uit ons keurslijf van gedachten, ervaringen en dogma’s die te maken hebben met het verleden.

Gelukkig is er ook een beknopte versie uitgegeven onder de naam “De kracht van het nu in de praktijk’. Met dit dunne boekje leer je sneller de praktijk van leven in het heden.

Houd je nog wat tijd over om te dromen… over de toekomst.

Zoek je een luisterend oor voor jouw verhaal? www.stapperenco.nl

 

Hoe wil jij herdacht worden?

Joke Stapper van Stapper&CO kiest wekelijks een zin uit het nieuws. Aan de hand van deze zin ontstaat haar blog.

 De zin van de week: Calvinist, mediator, doorzetter en gevat
Het kan je niet ontgaan zijn, de burgervader van de Amsterdammers is overleden. De media besteedt er veel aandacht aan; Zomergasten werd herhaald krantenschrijvers zoeken woorden om gepaste aandacht te geven aan de bekende en geliefde Amsterdammer.
De Gooi- en Eemlander kopte zaterdag: ‘Calvinist, mediator, doorzetter en gevat’. Een mooie en passende aandachtstrekker. Toch is het een beetje vreemd. Je kunt het inderdaad allemaal zijn: calvinist, mediator, doorzetter en gevat. De tekst in het bijbehorende artikel is als volgt: ’Zijn optreden (tijdens een zedenzaak in de stad) tekende het karakter van een calvinist, mensenmens, mediator, rauwdouwer en gevat doorzetter’.
Het is vijfhonderd jaar geleden dat Luther de stellingen op de deur van de Slotkerk in Wittenberg spijkerde. Leo Blokhuis onderzoekt in een televisie serie het effect van het Calvinisme op de Nederlandse volksaard. Hij volgt het spoor terug van hervormers Luther en Calvijn. Ik herken er veel in. Met mij zijn waarschijnlijk heel veel landgenoten die zich ook een Calvinist noemen.
Calvinist Van der Laan werkte hard, was hard voor zichzelf, maar ontwikkelde ook een aantal eigenschappen die hem tot een aimabele en geliefde persoon maakte.
Ben jij ook een Calvinist?
Als ik ooit herdacht wordt, zal dat de krant waarschijnlijk niet halen. Mocht er een kop aan mij gewijd worden, dan hoop ik niet dat ik niet alleen een calvinist genoemd zal worden, maar dat er nog een paar andere, misschien wat luchtigere eigenschappen aan toe worden gevoegd.
Weet ik dat er nog iets te doen is.
Dat wordt nog hard werken.
https://www.trouw.nl/home/hoe-calvinistisch-zijn-wij-eigenlijk-~a2ea3296/
 http://https://cdn.pixabay.com/photo/2017/05/30/13/41/martin-luther-2357004_960_720.jpg
 Zoek je een luisterend oor voor jouw verhaal? www.stapperenco.nl

Oeps, vergeten!

Joke Stapper van Stapper&CO kiest wekelijks een zin uit het nieuws. Aan de hand van deze zin ontstaat haar blog.

De zin van de week: ‘de hippocampus is een verkeersleider.’

Kost het jou ook zo veel moeite om alles wat je hoort te onthouden?

In dagblad Trouw ondervraagt Dirk Waterval elke week een jonge wetenschapper over zijn eureka moment. Deze week vertelt neurowetenschapper Alexander Backus over het belang van de hippocampus. Hij omschrijft aan de hand van het mechanisme van herinneringen wat er gebeurt in de hersens wanneer je een herinnering of ervaring oproept. In de toekomst ziet hij mogelijkheden voor het voorspellen van alzheimer.

Het brein is hot. In één krant lees ik minstens drie artikelen over ons hersensysteem. Ook menig televisie programma heeft het brein als onderwerp. Tijdens de 50 plus beurs kwam Eric Scherder namens de Hersenstichting vertellen welke activiteiten we moeten ondernemen en wat we moeten eten en drinken om de veroudering van ons brein tegen te gaan.

Toch jammer dat ik vergeten ben een lijstje van de gunstigste brein-voedingsmiddelen mee naar huis te nemen.

https://www.trouw.nl/home/-alles-komt-samen-in-de-hippocampus-~ab1d2732/

https://www.hersenstichting.nl/actueel/nieuws/gezonde-hersenen-nodig-in-strijd-tegen-dementie

www.stapperenco.nl

Zoek je een luisterend oor voor jouw verhaal? www.stapperenco.nl

Goed zoals je bent

In coaching en familieverhalen gaat het vaak over zin-geving, de zin van het leven.

De krant biedt mij vaak inspiratie in mijn werk als coach en schrijver. Mijn wekelijkse blog gaat over deze inspiratiebron. Wekelijks kies ik een zin uit het nieuws. Aan de hand van deze zin ontstaat mijn blog.
Mijn zin van de week: Sofasessies; hoe therapie mij niet geholpen heeft.

Ben jij tevreden met jezelf?

Steeds meer mensen volgen langer therapiesessies tegen angsten en depressies.

“Er moet veel meer ruimte komen in de maatschappij dat je ook anders mag zijn.” Aan het woord is Marian Mudder in de Gooi- en Eemlander van afgelopen zaterdag. Een succesvolle vrouw, waarvan je niet direct zou denken dat zij moeite heeft met het leven. Van haar levenslange zoektocht maakte zij een theatervoorstelling.

Bij mijn coach cliënten merk ik vaak dat ze heel hard werken om geaccepteerd te worden. Vaak gaat het uiteindelijk om het accepteren van jezelf in plaats van aan een ideaalplaatje van de samenleving te voldoen. 

In een van mijn zelfhulpboeken las ik onlangs een goede tip: probeer niet goed te doen, maar haal het goede dat je al in je hebt naar boven te halen.

Je bent goed zoals je bent! Zeg dat vooral vaak tegen jezelf. Of zoals Loesje zegt…wees jezelf, er zijn al zoveel anderen.

 Zoek je een luisterend oor voor jouw verhaal? www.stapperenco.nl

Word jij er ook zo blij van?

In coaching en familieverhalen gaat het vaak over zin-geving, de zin van het leven.

De krant biedt mij vaak inspiratie in mijn werk als coach en schrijver. Mijn wekelijkse blog gaat over deze inspiratiebron. Wekelijks kies ik een zin uit het nieuws. Aan de hand van deze zin ontstaat mijn blog.
Mijn zin uit het nieuws: Made in Holland

De kledingindustrie komt terug naar Nederland! Word jij daar ook zo blij van?

Ik lees in de krant: “Soms zie je een kledingstuk met een label ‘handmade’. Hoezo? Alle kleding wordt met de hand gemaakt daarom wordt de productie uitbesteed aan lagelonenlanden.” Aan het woord is de woordvoerder van het label Fashion Made in Holland in dagblad Trouw van zaterdag. Zij verwacht dat er in de toekomst steeds meer Mode geproduceerd zal gaan worden in ons eigen land. “Je wilt tocht niet dat jouw kleding door kleine handjes is gemaakt?”

Ik word blij van dit artikel. Bijna alle mode-industrie is in de loop der jaren verdwenen uit ons land. Weinig mensen maken hun kleding zelf. Maar mijn aanbeveling is: ga het leren. Leer het ambacht van kleding naaien, breien, haken, weven. Het geeft je een boost om rond te lopen in een kledingstuk van je eigen hand. Je werkt ook nog mee aan duurzaamheid en tegen kinderarbeid.

https://www.trouw.nl/cultuur/made-in-holland-mode-is-over-een-tijdje-weer-heel-normaal~a47bac7c/

Zoek je een luisterend oor voor jouw verhaal? www.stapperenco.nl

 

Hoe perfect ben jij?

In coaching en familieverhalen gaat het vaak over zin-geving, de zin van het leven.

De krant biedt mij vaak inspiratie in mijn werk als coach en schrijver. Mijn wekelijkse blog gaat over deze inspiratiebron. Wekelijks kies ik een zin uit het nieuws. Aan de hand hiervan ontstaat mijn blog.
Mijn zin uit de krant: de kracht van imperfectie

De Gooi- en Eemlander heb ik een week gemist. Ik was aan het wandelen in Engeland. Van tevoren bedacht ik dat ik gewoon blijf lezen via de kranten-app als ik van huis ben, maar dat gebeurt natuurlijk niet. Veel te druk met andere dingen!

Fotografe Evelyn Prins uit Bunschoten heeft lichamelijke beperkingen die ze inzet als fotograaf. Ze geeft aan gebruik te maken van haar imperfectie. Door de beperking van de fotograaf voelen vrouwen zich prettig, misschien vooral veilig, om zich op de gevoelige plaat te laten vastleggen.

Mijn zus en ik liepen de Hadrian Wall, het pad langs de Romeinse muur tussen Engeland en Schotland. In maart maakten we kennis met de wandeltocht. Toen waren er bijna geen wandelaars; veel te vroeg in het seizoen was het. nu dan het vervolg. Voorbereiden is niet echt mijn sterkste kant, dat mag duidelijk zijn. Het mag ook bekend zijn. Ik geef het gewoon toe dat daar mijn kracht niet ligt. Er ging van alles mis: overnachtingen die niet geboekt waren; een wandeling via een omweg liep door een veld met koeien. Wij durfden niet meer verder omdat de stier wel erg agressief overkwam. Nog veel meer ‘blokkades’ waren er. Ondanks alles kijk ik terug op een heerlijke wandelweek.

De Engelsen hebben mijn hart gestolen. Ik heb mijn vooroordeel opgeschort. Ze zullen hun redenen wel hebben ten aanzien van de Brexit. Ik denk nu beter te begrijpen dat ze niet bij het vasteland willen horen.

Aan het staatbeeld kun je een volk misschien niet beoordelen, maar het geeft wel een beeld. De mensen in de stad lopen er, veel minder dan bij ons, volgens de laatste mode bij. Of is het een gevolg van een mindere economische vooruitgang dan bij ons? Tijdens de hernieuwde kennismaking zag ik de kracht van imperfectie van de bewoners van een land dat niet zo nodig deel wil uitmaken van een perfecte economische ontwikkeling maar hun eigenheid wil bewaren.

Volgend jaar ga ik weer wandelen. Mijn nette kleren laat ik thuis.

Zoek je een luisterend oor voor jouw verhaal? www.stapperenco.nl

 Vakantie: tijd voor beweging.

In coaching en familieverhalen gaat het vaak over zin-geving, De zoektocht naar de zin van het leven.

De krant biedt mij inspiratie in mijn werk als coach en schrijver. Mijn wekelijkse blog gaat over deze inspiratiebron. Wekelijks kies ik een zin uit het nieuws. Aan de hand van deze zin ontstaat mijn blog.

Mijn zin uit de krant: Had ik hem maar niet zo gepusht!

Heb jij al goede voornemens richting de sportschool? Velen schijnen in de vakantie plannen te maken om bij thuiskomst de conditie te gaan verbeteren.

Drie kranten liggen er op de tafel in de vakantiebungalow. De bijlage van de Telegraaf gaat helemaal over Sport. Daarin deze week mijn zin.

We zijn op vakantie, mijn echtgenoot en ik. We wandelen bijna nooit samen omdat lopen niet zijn hobby is. Vandaag dus wel; hij heeft last van een spierontsteking en stilzitten gaat niet. Het voordeel van wandelen is dat je kunt praten. Bij een fietstocht is dat lastiger.

De inhoud van de krantenbijlage is het onderwerp van ons gesprek: de column die gaat over een vrouw die haar man aanraad om te gaan sporten. “Gelukkig komt het goed,” herinnert hij zich de inhoud.  

Ik houd m’n pas in. Feller dan ik wil bijt ik ‘m toe; “noem dat maar een goede afloop. Zij heeft hem gepusht om te gaan sporten en uiteindelijk verlaat hij haar!” Als we samen verder oplopen blijkt dat we verschillende stukken gelezen hebben.

Mijn goede voornemen voor nu en voor later: altijd even afstemmen met de ander of je hetzelfde gespreksonderwerp hebt.

Het kan zomaar gebeuren dat je een andere afslag neemt. Voor je het weet loop je niet meer samen, maar wandel je alleen verder. Dat zou toch jammer zijn.  

Zoek je een luisterend oor voor jouw verhaal? www.stapperenco.nl

 

Wie nimmer dwaalt….

In coaching en familieverhalen gaat het vaak over zin-geving, de zin van het leven.

De krant biedt mij vaak inspiratie in mijn werk als coach en schrijver. Mijn wekelijkse blog gaat over deze inspiratiebron. Wekelijks kies ik een zin uit het nieuws. Aan de hand van deze zin ontstaat mijn blog.

Mijn zin uit de krant: Leve dataroaming.
Verdwaal je weleens wanneer je op vakantie bent? Ik wel. Phaedra Werkhoven doet in haar column in de Trouw van zaterdag verslag van haar verdwaalervaring op Kreta. Ze beschrijft een herkenbare situatie; je hebt met het vakantiegezelschap een auto gehuurd. Jij ben de enige die kan rijden. Maar daarmee ben je blijkbaar ook degene die verantwoordelijk is voor de autorit. Ik kwam op Kreta met een gehuurde auto vol familie tot mijn schrik terecht op militair terrein. Columniste Werkhoven zelfs op de rand van een afgrond. (zo ervaart zij het). Googlemaps redt haar en het gezelschap.
Van mijn leidinggevende ontving ik ter afsluiting van het schooljaar regelmatig een kaartje. Ik vond er onlangs een terug met de tekst: Wie nimmer dwaalt wordt nooit verstandig. Volgend jaar nog vaker dwalen??
Het is goed voor je wanneer je af en toe de weg niet meer weet. Ik kan iedereen aanraden om alles wat je weet of denkt te weten eens even los te laten en een beetje te dwalen. Wat het oplevert? Een beetje gezonde spanning en wellicht wat verfrissing in de communicatie. Misschien ga je daardoor wel hulp vragen of je grenzen beter afbakenen.  
Je hoeft er overigens helemaal niet voor naar Kreta. Ook thuis werkt het; gewoon even iets niet weten. Succes met (ver)dwalen!

https://www.trouw.nl/samenleving/waar-geen-wifi-is-is-geen-leven~a175d329/

Zoek je een luisterend oor voor jouw verhaal? www.stapperenco.nl

 

Ga eens spontaan bij iemand op de koffie

In coaching en familieverhalen gaat het vaak over zin-geving, de zin van het leven.

De krant biedt mij vaak inspiratie in mijn werk als coach en schrijver. Mijn wekelijkse blog gaat over deze inspiratiebron. Wekelijks kies ik een zin uit het nieuws. Aan de hand van deze zin ontstaat mijn blog.

Mijn zin uit de krant: Bezoek niet gewenst.

Krijg jij nog wel eens onverwachts bezoek? Niet de buurvrouw die wat komt lenen, maar echt iemand die voor jou komt en een poosje blijft? Nou, je bent niet de enige waarbij dat nauwelijks meer voorkomt.

Ineke Stroucken van het Nederlands Centrum voor Volkscultuur kan er over meepraten. Ook bij haar is het meer dan een maand geleden dat er iemand onverwachts op bezoek kwam.

We staan inmiddels op de 12 plek op de wereldranglijst van gastvrijheid. Een radioblogger verraste me met haar column waarin ze precies dat gevoel beschreef wat ik die dag beleefde toen ik nadacht over het vieren van verjaardagen. Steeds minder vriendinnen sturen een uitnodiging voor dit jaarlijks fenomeen. Bij mijn bezoek aan Australië werd het me duidelijk; het was hier geen gewoonte om gasten thuis te ontvangen. Bij ons wel, was mijn reactie. Deze gewoonte blijkt echter snel af te nemen.

Het Algemeen Dagblad wijdde meer dan een halve pagina aan het onderzoek waarin naast de resultaten ook een verklaring wordt gegeven voor de verandering in deze cultuur.

Ik vier dit jaar mijn verjaardag uitgebreid en je bent welkom. Ook zonder uitnodiging.

Zie voor artikel AD: http://www.ad.nl/binnenland/wij-zijn-niet-gastvrij-net-als-japanners-en-zuid-koreanen~a731d453/

 

De nieuwe Trend: Uniek zijn!

In coaching en familieverhalen gaat het vaak over zin-geving, de zin van het leven.

De krant biedt mij vaak inspiratie in mijn werk als coach en schrijver. Mijn wekelijkse blog gaat over deze inspiratiebron. Wekelijks kies ik een zin uit het nieuws. Aan de hand van deze zin ontstaat mijn blog.

Mijn zin van de week: de trend is uniek zijn

Is er nog Mode nieuws? Nou en of! Volgens de Fashion Week, vorige week in Amsterdam, draait alles om uniek zijn en het accepteren daarvan.

De allergrootste trend die tijdens de Amsterdam Fashion Week gesignaleerd is betekent een geruststelling voor iedereen: perfectie bestaat niet. Dun of dik, alles is goed. De grootste modeboodschap luidt: uniek zijn is de nieuwe trend.

Mode is mijn al jarenlang mijn passie. Ik maak mijn eigen, en andermans kleding graag zelf; geef les in het modevak en onlangs verscheen er een lesboek over Mode en Design van mijn hand.  Naast de mode ben ik gek op alles wat in ontwikkeling is, vooral de mens die zich ontwikkelt vind ik razend interessant.

Mode lijkt steeds meer een manier om een verhaal te vertellen, het verhaal van de unieke mens.  In de mode mag men dat laten zien, door eigen keuzes te maken, maar kleding is slechts een omhulsel.  

Je mag jezelf zijn, je unieke imperfecte zelf, met alle rafels en rimpels die erbij horen. Wat een ontwikkeling!